• تماس از سراسر کشور بدون گرفتن پیش شماره
  • ۹۰۹۹۰۷۲۸۵۰

روانشناسی کودک و راهکارهای برخورد با کودکان

روانشناسی کودک
haly-zendegy

صرف زمان برای فرزندان مهمتر از صرف پول و هزینه کردن برای آنهاست و روانشناسی کودک بهترین مسیر برای صرف زمان و تعامل با کودک را به شما نشان می دهد. مهمترین انتظاری که از روانشناسی کودک می توان داشت، هماهنگ کردن خواسته و نیازهای کودک با انتظارات و خواسته های والدین است.

والدین با روانشناسی کودک می توانند با ارتقای رشد جسمی، هوشی ، هیجانی و اجتماعی کودک خود ، اعتماد به نفس، استقلال را در آنها ایجاد کنند. والدین با بهره گیری از اصول تربیتی روانشناسی کودک ، مقدمات رشد شخصیت و توانایی های فرزند خود را در هر سنی که باشند، فراهم می کنند.

با ما همراه باشید تا با مهمترین و کاربردی ترین اصول روانشناسی کودک آشنا بشید.

از بچه ها انتقاد نکنید بلکه آنان را تشویق کنید.

فرزندانی که انتقاد می‌شوند به تدریج از خودشان هم انتقاد می‌کنند و کم کم به صورت افرادی می شوند که با احساس خود حقارت و بدبختی به خودشان نگاه می‌کنند. تشویق کردن یکی از بهترین ابزار تربیت کودک است. یادتان باشد که هیچ‌کس حتی خود شما دوست ندارید به شما دستور دهند یا از شما انتقاد کنند.

اعتماد به نفس کودک

برای آن که از دوران کودکی حس اعتماد به نفس را در فرزندتان در تمام شرایط زندگی بالا ببرید، باید طوری آن‌ها را تربیت کنید که بتوانند با شرایط سخت مبارزه و عرضه خطر و ریسک کردن را داشته باشند و از ترس شکست ، خود را نبازند. بسیار از اوقات به علت ترسی که از شکست و خطر کردن داریم، بچه‌هایمان را تشویق می‌کنیم ” این کار رو نکن ، ولش کن” در واقع ما کاری می کنیم که بچه ها همانی که هستند ، باقی بمانند. باید تشویق کنیم آن چه را که توانایی رسیدن به آن را دارند ، به طور عملی انجام دهند.

برای آگاهی بیشتر حتما صفحه افزایش اعتماد به نفس در کودکان را ببینید.

چه کنیم تا عزت نفس در کودکان را بالا ببریم

باید الگوی انسانی باشید که به خود احترام می گذارد. همانگونه که باید نمونه مادر یا پدری باشید که تصویر ذهنی مثبتی از خود دارد با رفتار خود هم باید نشان دهید. با هر بچه ای برخورد خاص و ویژه ای داشته باشید. به بچه ها فرصت دهید تا مسئولیت کارهای خود را بر عهده بگیرند و خود تصمیم گیرنده باشند. نحوه لذت بردن از زندگی را هر روز به بچه های خود بیاموزید. به جای انتقاد کردن بچه ها را تشویق کنید.

“اگر با بچه‌های خود همان گونه رفتار کنید که هستند، همان گونه هم باقی خواهند ماند و در نتیجه اعتماد به نفس خود را کم کم از دست می‌دهند.”

اگر با کودک خود طوری رفتار کنید که انگار «شخصیت‌هایی هستند که می توانند به یک فرد موفق تبدیل شوند ، در آن صورت کمک بزرگی به بالا بردن حس اعتماد به نفس آن‌ها نموده‌اید. این مثال را بخوانید:

یک بار کنار استخر از مادری شنیدم که به بچه خود می گفت: «تا شنا کردن را یاد نگرفته‌ای در قسمت عمیق شنا نکن.» این خانم به این جمله هم اکتفا نکرد و در طول شنا، دائم با تکرار این جمله، بچه را می‌ترساند. باز دوباره می گفت:« اگر دقت نکنی خفه خواهی شد. بچه جان! چند بار بگویم، تو هنوز شنا کردن بلد نیستی.» این‌ها رفتارهایی است که حس اعتماد به نفس را در کودک پایین می‌آورد. در حالی که می‌شود به راحتی برعکس این هم عمل کرد و با دید خوش بینانه و مثبتی به موضوع نگاه کرد. مثلا می‌توانید به بچه‌ی خود بگویید:«اگر می‌خواهی شنا یاد بگیری نباید از آب بترسی.» یا «شنا کردن سرگرمی بسیار خوبی است. مسلما اگر تمرین کنی، می‌توانی شنا را یاد بگیری. سرت را زیر آب کن و ببین چه اتفاقی می‌افتد. یک بار امتحان کن، به زحمتش می‌ارزد.» پدر یا مادر مسئول و آگاه، هیچ وقت حاضر نیست احساس ترس و عدم توانایی را در بچه تقویت کند.

نقش خانواده در تربیت کودک

برای فرزندان هم بهترین راه رشد و پیشرفت همین خانواده است. قطعا هر خانواده ای دارای نقاط و ضعفی است و هیچ خانواده ای بی مشکل نیست. ولی اینکه فرزند در یک خانواده سالم رشد پیدا کند بسیار مفید فایده است. تا اینکه از هر مهارتی در یک خانواده ای به غیر از خودش یاد گیرد. تا آنجا که در توان دارید به کودکان خود در یاری کردن به خودشان کمک کنید.

وقتی آنها از شما یاری می خواهند این جمله را همیشه به خاطر بیاورید. اگر مرتب دیر از خواب بلند می شوند به آنها کمک کنید که بیشتر موقع شناس باشند. سعی کنید به اتفاق، برنامه ای تنظیم کنید که به موقع بیدار شده و سروقت به مدرسه بروند. بگذارید نتیجه رفتار بد خود را ببینند. اگر مجبور هستند به علت نیاوردن نمره و عقب ماندگی از درس ، ترم اضافه یا کلاس اضافه بگیرند تا عقب ماندگی خود را جبران نمایند، باید بگویید ، چاره ای نیست جز اینکه موقعیت پیش آمده را قبول کنی.

مشورت کردن را به آنها بیاموزید

به بچه ها بیاموزید که در مورد علایق خود در زندگی، با خودشان مشورت کنند فراموش کنند دیگران چه کار می کنند و چه فکری دارند. برای انتخاب لباس، به جای آنکه در فکر مد روز باشید، بچه ها را آزاد بگذارید طبق ذوق و سلیقه خود چیزی را انتخاب کنند.

خود پیروی، از اصول روانشناسی کودک

کودکان پس از دو سالگی می توانند زمان و مثلا خانه خود را در ذهن خود تجسم کنند. مثلا به طور ذهنی می تواند بگوید خانه ما کدام محل است. با توجه به این موضوع می توان از همان ابتدا با جلب اعتماد و اطمینان کودک ، موجب تقویت حس اعتماد در او شد. برای مثال، مادر می تواند از طریق اطمینان بخشیدن به فرزندش ، که در غیاب او جایی نخواهد رفت و او می تواند بعد از بازی دوباره نزد مادرش باز گردد ، اعتماد کودک را جلب کند و یا اگر قولی به فرزند خود می دهد و قراری با او می گذارد ،خوب است با انجام آن اعتماد کودک را جلب کند. زیرا نحوه ی پاسخ دهی کودکان پس از دو سال ،بر اساس نحوه ی جواب والدین و اطرافیان شکل می گیرد

پیش از خواب کودک با او حرف بزنید

اگر با فرزند نوجوان خود مشکلی دارید با کودک خود صحبت کنید ، صحبت قبل از خواب بهترین فرصت است . وقتی چراغ ها خاموش می شوند ، موانع از بین می روند و صحبت و درد دل ساده تر می شود. برای کودک خود شنونده خوبی باشید

اگر می خواهید فرزندانتان با شما صحبت کنند به دقت به صحبت های آنها گوش کنید . همه ما به تجربه می دانیم که گوش کردن چقدر مهم است . وقتی دیگران به حرف هایمان گوش می دهند ، در اصل با گوش دادن به صحبت های ما به درون افکار واحساسات ما نفوذ می کنند ، احساس استحکام و توجه می کنیم . مایل به صحبت با آنها هستیم ، می دانیم که شنونده ای مقابل خود داریم .

چگونه برای آنها الگو باشیم؟

شما باید الگوی شخصیتی باشید که دوست دارید به بچه های خود بیاموزید. شما می توانید با رفتار خود به بچه ها نشان دهید که بی حرمتی را از جانب آنها را نخواهید پذیرفت ولی لزومی ندارد با بحث و مشاجره این مطلب را به آنها یاد دهید.

کلمات زشت و رفتار ناپسندی که بعضی از نوجوانان در این سنین متوجه پدر یا مادر می سازند کاملاً طبیعی است. از رفتار خشن و گستاخانه بچه خود خیلی نگران نشوید. اغلب نوجوانان در یک دوره دو یا سه ساله، رفتار زننده و زشتی نسبت به والدین (به ویژه مادران) نشان می دهند.

در رسیدن کودکان به رویاهای خود کمک کنید.

هم زمان با انجام وظایف خود به عنوان پدر یا مادر، از هدف‌های تربیت کودک نیز غافل نمانیم. همواره باید کوشش کنیم تا بچه‌ها را به نحوی صحیح و شایسته در جهت رویاها و هدف‌هایی که دارند تشویق کنیم و بخواهیم که به آن چه که، ذاتا توانایی و ظرفیت رسیدن به آن را دارند برسند، ولی در عین حال باید این واقعیت را هم در نظر داشته باشیم که آن‌ها ذاتا انسان های بی شیله و پیله هستند.

باید الگوی انسانی باشید که به خود احترام می‌گذارد.

همان گونه که باید نمونه‌ی مادر(یا پدری) باشید که تصور ذهنی مثبتی از خود دارد، با رفتار خود هم باید نشان دهید که به خود احترام می‌گذارید و شایستگی آن را دارید که به شما احترام بگذارند، و این مسیر نیست مگر رفتاری داشته باشید در خور و شایسته‌ی احترام و تقدیس. ضمنا باید با برخورد خود نشان دهید که در حضور فرزند خود، بی‌حرمتی از سوی دیگران را به هیچ روی تحمل نمی‌کنید، خصوصا اگر این بی‌نزاکتی از جانب فرزندتان باشد.

بچه ها در همه حالات در حال انتخاب و کنجکاوی هستند.

اگر واقعیت را بخواهید بدانید، هر تصمیمی در زندگی نوعی انخاب است. حتی اگر بچه ها یاد گرفته باشند دیگران را گناهکار بشمارند، این هم خودش نوعی انتخاب آنهاست، و چنانچه به این رفتار خود اعتراف نکنند باز هم بریا آنها فرقی ندارد و باز دیگران را گناهکار می دانند.

اگر بچه ها احساس کنند که شما بر افکار خود مسلط هستید و هر طور اراده کنید می توانید رفتار نمایید به سرعت این عادت را از شما تقلید می کنند. به فرزندان خود اراده و اختیار را یاد دهید.

با مراجعه به صفحه مشاوره فرزندپروری و تربیت کودک ، می توانید از روش های تربیت فرزند و مسایل مربوط به روانشناسی کودک دلبندتان آگاهی یابید.

۰/۵ ( ۰ نظر )

دیدگاه خود را بنویسید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.