• تماس از سراسر کشور بدون گرفتن پیش شماره
  • ۹۰۹۹۰۷۲۸۵۰

روش های درمان افسردگی

haly-zendegy

با پیشرفت علم روانشناسی ، بهترین روش های درمان افسردگی برای افراد مبتلا فراهم شده است. خلق افسرده ، بی انگیزگی و لذت نبردن، علایم مهم افسردگی هستند. فرد مبتلا ، احساس اندوه ، غمگین بودن، نا امیدی، یا بی ارزشی دارد. از نظر وی افسردگی احساس مجزایی است که آن را از دلتنگی طبیعی و سوگ متمایز میکند. و از آن به عنوان درد مشقت بار روحی یاد میکند و معمولا از عدم توانایی برای گریه کردن شکایت دارد. نزدیک به دو سوم از مبتلایان به فکر خودکشی افتاده اند و این در حالی است که فقط ۱۰ تا ۱۵ درصد آنها اقدام به خودکشی کرده اند. به همین خاطر بیمارانی که قبلا تجربه خودکشی را داشته اند و بستری شدند در مقابل افراد افسرده که اصلا اقدام به خودکشی نکرده اند ، با خطر بیشتری از نظر خودکشی موفق رو به رو هستند.

در بعضی موارد هم دیده شده که فرد مبتلا به افسردگی ، از بیماری خود بی اطلاع است و یا از وضع موجود ابراز ناراحتی نمی کند، حتی اگر روال زندگی گذشته خود را نداشته باشند. تقریبا تمام افراد افسرده به دلیل کاهش سطح انرژی، باعث می شود نتوانند وظایف و مسولیتهای خود را به خوبی انجام دهند و از نظر شغلی و تحصیلی با مشکل مواجه شوند. از طرفی در رابطه با خواب افراد مبتلا معمولا از بیدار شدن های مکرر در شب و صبح زود که همراه با فکر کردن به مشکلاتشان است ، گله می کنند. در بعضی موارد همراه با کاهش وزن و بی اشتهایی و در بعضی مواقع همراه با پر اشتهایی و چاقی مفرط گزارش شده است.

یکی دیگر از علایم شایع که بالغ بر نود درصد بیماران به آن مبتلا هستند اضطراب است. تغییرات در میزان خورد و خوراک و ساعات خواب فرد مبتلا باعث بروز بیماریهای فیزیکی دیگر در فرد می شود، مثل دیابت، فشار خون، بیماری انسدادی ریه و بیماری قلبی که همگی باعث تشدید افسردگی میشود. افراد مبتلا به این نوع اختلال معمولا غیر طبیعی بودن قاعدگی و کاهش علاقه و عملکرد جنسی را گزارش میکنند که اگر درمانگر متوجه دلیل اصلی آن نشود ، به اشتباه فرد را به مشاوره خانواده ارجاع می دهد.

بیش از نیمی از بیماران افسرده در طول روز با تغییر خلق خود ، آن هم برای چند بار مواجه می شوند. در آغاز روز شدت آنها زیاد و به مرور که به سمت شب می رویم از علایم آن کم می شود. این بیماران معمولا احساس ضعف ذهنی و تفکر را همراه دارند.

تقریبا بیش از نیمی از افراد مبتلا به افسردگی اساسی، قبل از ابتلا به نوع اساسی افسردگی علایم قابل توجهی از افسردگی را داشته اند. به همین خاطر اگر به علایم اولیه توجه شود و هرچه زودتر درمان شود قطعا از پیدایش دوره اساسی افسردگی پیش گیری شده است. بیماران مبتلا در دوره قبل از افسردگی اساسی معمولا هیچگونه اختلال دیگری را گزارش نکرده اند. بر مبنای گفته های بیماران دوره های افسردگی معمولا تا قبل از ۴۰ سالگی بروز میکند و اگر بعد از این سن گزارش شود معمولا همراه با اختلالات دیگر بوده .

مدت زمان افسردگی در افراد مبتلا که درمان نمی گیرند معمولا از شش تا سیزده ماه و در افراد که مایل به درمان هستند نزدیک به سه ماه به طول می انجامد. قاعدتا قطع داروهای افسردگی پس از این سه ماه منجر به بازگشت افسردگی در فرد خواهد شد. با پیشرفت اختلال ، دورهای درمانی طولانی تر و متعدد تری برای فرد تجویز میشود. متوسط تعداد دوره در ده سال سه تا چهار دوره می باشد.

بالغ بر ده درصد افراد مبتلا به افسردگی اساسی ، ۶ تا ۱۰ سال پس از دوره افسردگی ، دچار شیدایی میشوند. معمولا این تغییر در بازه زمانی ۳۲ تا ۳۵ سالگی و پس از دو تا چهار دوره افسردگی بروز می کند. اکثر بیمارانی که پس از دوره افسردگی دچار شیدایی و اختلال دو قطبی میشوند ، دارای این علایم می باشند: پرخوابی، علایم روانپریشی، کندی روانی- حرکتی، سابقه اختلال در خانواده و پیدایش دوره های هیپومانیا پس از استفاده داروهای ضدافسردگی.

افسردگی اختلال بد خیمی است ، به این معنی که مزمن است و بیماران خیلی از اوقات دچار تشدید علایم می شوند. احتمال بهبود بیمار مبتلا به افسردگی روانی در یک سال ، پنجاه درصد است. این تعداد به مرور زمان و بالا رفتن تعداد بستری شدن شان کاهش پیدا می کنند چرا که بسیاری از این بیماران بهبود نیافته اند و دچار اختلال دیس تایمی شده اند. وخیم شدن حال مبتلایان نیز بسیار شایع است چرا که حدود بیست و پنج درصد در شش ماه اول ، نزدیک به سی تا پنجاه درصد در عرض دو سال اول و پنجاه تا هفتاد و پنج درصد آنها در عرض پنج سال پس از ترخیص دچار عود علایم شده اند.

مبتلایانی که صرفا یک دوره افسردگی داشته اند و داروهای خود را همچنان ادامه میدهند ، معمولا کمتر دچار وخامت حال خود می شوند، در کل هرچه تعداد دوره ها بیشتر باشد ، فاصله زمانی بین دوره ها کمتر می شود و شدت افزایش می یابد.

در دوره قبل از افسردگی معمولا بعضی از علایم نشانه های خوبی هستند که در صورت مشاهده می توان به بازگشت بیمار پس از قطع داروها به وضع سلامت روان امیدوار بود. بعضی از این علایم عبارتند از: خفیف بودن دوره ها، کوتاه بودن دوران بستری، نبود علایم روانپریشی، سابقه رابطه دوستانه مستحکم در نوجوانی، ثبات خانواده، کارکرد با ثبات اجتماعی فرد، فقدان اختلال شخصیت و بالا بودن سن شروع افسردگی. از طرفی ، وجود اختلال دیس تایمی به صورت موازی ، سو مصرف الکل و مواد، اختلالات اضطرابی و سابقه بیش از یک دوره افسردگی، از جمله علایم منفی به شمار می روند.

افسردگی در کودکان ، نوجوانان و سالخوردگان

چسبیدن کودکان به والدین و هراس از مدرسه از نشانه های افسردگی در کودکان است ، ضعف تحصیلی ، سو مصرف مواد، بی بند و باری جنسی، رفتار ضد اجتماعی ، فرار از مدرسه و ترک منزل از علایم افسردگی در نوجوانان به شمار می رود.

افسردگی در افراد مسن بیشتر از دیگران مشاهده شده است. میزان شیوع این نوع اختلال در سالخوردگان بیست و پنج تا پنجاه درصد گزارش شده است. دلیل این درصد بالای به عوامل متعددی ربط دارد از جمله: از دست دادن همسر، وضعیت نامناسب اجتماعی و اقتصادی و ابتلا به بیماریهای جسمانی. از طرفی این اختلال در افراد مسن به خوبی تشخیص داده نمی شود و به تبع آن درمان افسردگی هم به خوبی انجام نمی شود و این موضوع همواره به پزشکان عمومی و تشخیص نادرست آنها بر می گردد. یکی از دلایل تشخیص اشتباه در افراد سالخورده این است که آنها حال خود را به مشکلات فیزیکی بیان می کنند و همین امر باعث گمراهی پزشک می شود.

“جهت کسب اطلاعات بیشتر در مورد درمان افسردگی و بهره مندی از مشاوره روانشناسی می توانید با شماره های ۹۰۹۹۰۷۲۸۵۰ و ۹۰۹۹۰۷۲۹۵۰ در تماس باشید”

درمان افسردگی

مهمترین نشانه افسردگی ، کندی روانی – حرکتی فرد مبتلاست. از طرفی سرآسیمگی روانی – حرکتی نیز در افراد مسن گزارش شده است. مالیدن دستها به هم و کشیدن موی سر از علایم سراسیمگی به شمار می رود. فرد افسرده دارای قامت خمیده با نگاه خیره به پایین و بدون هیچ حرکت خود به خودی است. در نگاه اول بیمار افسرده اساسی ممکن است با فرد مبتلا به اسکیزوفرنی اشتباه گرفته شود. به همین خاطر بعضی از علایم اسکیزوفرنی از نوع کاتاتونیک در افراد افسرده نمایان می شود.

افراد افسرده در بیش از نیمی از موارد ، احساس افسردگی را انکار می کنند و اغلب از طریق خانواده و همکاران به علت افت فعالیت به روانشناس معرفی می شوند. این افراد عادت به جواب های تک کلمه ای و از طرفی با فاصله زیاد دارند ، سرعت تکلم و تن صدا پایین است.

در مواردی که فرد حرفی نزند ، حمام نکند و کثیف و ژولیده باشد، در اصطلاح دچار افسردگی روان پریشانه شده اند. این افراد دیدگاه منفی راجع به جهان خود دارند. این افکار نشات گرفته نشخوارهای ذهنی فرد است مانند: احساس گناه. خودکشی، فقدان و مرگ. بیش از ده درصد افراد افسرده این محتوای فکری را دارند.

روش های درمان افسردگی

در درمان افسردگی باید به چند نکته توجه کرد:

*بیمار خطرناک نباشد.

*بیمار باید به طور کلی ارزیابی شود.

*برنامه باید آینده نگر باشد ، به این معنی که نه تنها حال امروز فرد را بلکه آینده فرد نیز به طور سلامت تضمین کند.

امروزه در رابطه با این اختلال بیشتر به دارو درمانی و روان درمانی تاکید میشود، که مخصوص همان فرد باشد و نه یک برنامه کلی که شامل حال همه باشد. از طرفی میزان اضطراب هم در ارتباط مستقیم با افزایش و کاهش علایم افسردگی است. بنابراین درمان باید عوامل استرس زا را به شدت کاهش دهد. به خاطر علایم پیش آگهی این نوع اختلال با استفاده از راهکارهای جدید میتوان درمان مناسبی برای آن انتخاب کرد، و در این میان نقش خانواده در کنار بیمار بسیار پر اهمیت است، چرا که درمانگر مشاوره روانشناسی و بیمار به تنهایی نمی توانند محیط مناسب را برای درمان افسردگی مهیا کنند و نقش خانواده کاملا تعریف شده و لازم است.

اولین گام بعد از تشخیص برای درمانگر این است که آیا بیمار نیاز به بستری شدن دارد یا خیر. در صورت بروز علایم زیر پزشک موظف به بستری کردن فرد است:

*وجود خود کشی و آدم کشی

*کاهش توانایی بیمار در کسب غدا و داشتن سرپناه

*پیشرفت سریع بیماری

* بیمار حامی و پشتیبان مناسب نداشته باشد.

هر گونه تغییر منفی در علایم و رفتار بیمار مشاهده شود امکان بستری شدن وجود دارد. بیماران اختلالات خلقی تمایلی به بستری شدن ندارند به همین خاطر ممکن است لازم شود بر خلاف میل خود بستری شود. این افراد به خاطر کندی تفکر و نا امیدی و دیدگاه منفی نسبت به دنیای خود دارند ، نمی توانند تصمیم گیری مناسبی داشته باشند، و به همین خاطر است که خانواده باید در جریان کامل مراحل درمان باشد.

دارو درمانی و روان درمانی جدا از تاثیرات بالای خود در درمان افسردگی هم پر هزینه است و هم امکان به وجود آمدن عوارض داروها بسیار زیاد است.

در همین راستا سه نوع درمان افسردگی را روان درمانگران مشاوره روانشناسی بنا نهادند :

۱- شناخت درمانی ۲- درمان بین فردی ۳- رفتار درمانی. از طرفی روان درمانی مبتنی بر روانکاوی هم مدت هاست که در اختلالات خلقی استفاده می شود.

شناخت درمانی

در این نوع درمان هدف این است به بیمار کمک شود تا شناخت بهتری نسبت به تفکرات منفی خود پیدا کند و با آزمودن این شناختها بتواند تاثیر منفی تفکراتش را تسکین دهد و به مرور زمان کاهش یابد و در ادامه، مسیرهای بهتری را برای اندیشیدن پیدا کند که انعطاف پذیر و مثبت باشد و سرانجام رفتارهای جدیدی را به وجود آورد. در بیشتر افراد تحقیقات نشان داده که تاثیر شناخت درمانی و دارو درمانی در یک سطح قرار دارد و این در حالی است که شناخت درمانی عوارض دارو درمانی را هم ندارد. و در بسیاری از موارد تلفیق شناخت درمانی و دارو درمانی تاثیرش بیشتر از استفاده از هر یک از این راههای درمان به تنهایی است.

درمان بین فردی

این نوع درمان تاکید بر این دارد که افسردگی حاصل ناتوانی های دوران کودکی است. همین ناتوانی ها باید به صورت دقیق بررسی شود تا روند درمان مثبت باشد. این نوع درمان تمرکز بر روی روابط فرد افسرده و علل آنها و راههای بهبود آن را دارد. تحقیقات حاکی از آن است که اگر برای درمان فرد افسرده از روان درمانی استفاده شود، بهترین روش درمان بین فردی است. در این نوع درمان به پدیده های درونی پرداخته نمی شود ، بلکه بیشتر روی رفتارهای بیرونی فرد تمرکز می شود.

رفتار درمانی

این نوع درمان معتقد است الگوهای رفتاری نامناسب فرد موجب می شود که فرد از اجتماع طرد شود و نتیجه مثبتی برایش حاصل نشود. در طول درمان به فرد افسرده کمک می شود تا به گونه ای رفتار کند تا از تقویت مثبت برخوردار شود.این نوع درمان هم به نوبه خود تاثیر خوبی برای درمان افسردگی دارد.

درمان افسردگی مبتنی بر روانکاوی

این رویکرد مبتنی بر نظریه های روانکاوی است. هدف از این نوع روان درمانی ، تغییر شخصیت و بنیان فرد است و در این مورد صرفا به دنبال تسکین و تخفیف علایم نیستند. البته این نوع درمان به علت مدت زمان زیادش امکان دارد که اضطراب را در فرد افزایش دهد. اهداف اصلی روان درمانی عبارتند از:

افزایش اعتماد بیمار در روابط

مکانیسم های مدارا کردن

برخورداری از طیف وسیعی از خلق و عاطفه

تحمل در سوگ نشستن و غمگینی

روشهای درمانی بالا روشهایی است که بیشتر مورد استفاده درمانگران مشاوره خانواده در رابطه با افسردگی است و تا کنون نتایج قابل قبولی را به همراه داشته. امید است با مطالعه این مقاله اگر خودتان یا یکی از نزدیکانتان را دچار افسردگی دریافتید، بتوانید بهترین راه برای درمان را انتخاب کنید.

“جهت کسب اطلاعات بیشتر در مورد درمان افسردگی و بهره مندی از مشاوره روانشناسی می توانید با شماره های ۹۰۹۹۰۷۲۸۵۰ و ۹۰۹۹۰۷۲۹۵۰ در تماس باشید”

دیدگاه خود را بنویسید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.